خیلی جالبه که ما خوب حرف می زنیم ولی خوب عمل نمی کنیم. همیشه می خواییم یه جورایی متفاوت باشیم می خواهیم به همه ثابت کنیم که ما فرق داریم ولی نمی دونم چرا یادمون میره که کی هستیم و کجا؟ این سئوالیه که فک کنم هر چند وقت باید از خودمون بپرسیم که شاید متوجه بشیم داریم چه تغییری رو تو خودمون می دیم شاید متوجه بشیم که خیلی از کارهای ما فقط برای جلب توجه طرف مقابله.........

یه مقدار که فکر می کنم به نتیجه می رسم که هممون سردرگم هستیم..

شیاید هم من فقط سردرگم باشم... به هرحال هممون داریم در کنار هم زندگی میکنیم و این بودن باهم رو مدیون یه چیز هستیم و اون هم درست فکر کردن در مورد کارها و اعمال خودمونه...

نمی دونم تونستم اون چیزی رو که می خواستم رو بگم یا نه .. فقط می خوام بگم یه مقدار بیشتر به خودمون فکر کنیم به کارهامون بعد بریم سراغ کس دیگه...

موفق باشید.

خود را مدیون تو و رفتنت را مدیون خدا

هشتم ما در حال گذشت و تو به چه حالی

من ایستاده و تو در فکر فراری

من ز یاران گذشته و تو در فکر یاری

من عبادت پیشه و تو خمار یک انسانی

دانسته و ندانسته

امروز هم بی تو سرگشته... .

مجنون هم دگر دیوانه نیست

شعر هم گویای من بی کاشانه نیست

ای تو که در فکر جنونی

از جنون هم در این کاشانه نشانی نیست

در همه عمر به فکر یک سخن ما ندیم

آن سخن هم دگر در یاد ما یاد نیست

این زمانه را با کسی یار نیست

یار ما هم ز دیوانگان جدا نیست

مطلب همه در یک شعر جای نیست

طلب عقده ایست که دیگر در دل ما جای نیست.

ما منشاء همه ی چیزهای خوب وبد هستیم

انتخاب با ماست

خدا به ما چشمانی داد که خیلی نبینیم و گرنه عصبانی می شدیم ، حتی به رختخواب هم نمی رفتیم چون موجودات ریزی را میدیدیم که در کنار ما بیدارند.

بهتراست دیدمان را گسترش دهیم تا نتوانیم آنقدر دقیق شویم که بدی های کوچک را ببینیم.

همیشه انتخاب با ما بوده ، در تمام لحظات و این ما بودیم که از خود بدی بوجود می آوردیم و نمی توانستیم انتخاب خوب را ببنیم .

هیچ انسان مطلقا خوب و بد وجود ندارد ، ای انتخاب فکر ماست که ما را به سمت خوبیها و بدیها می برد.

 ولی همیشه یه چیزی باعث میشه که تو از راهت صرف نظر کنی..

همموم برای هر مشکلی یه راهی تو فکرمون هست ولی هیچ وقت فکر نمی کنیم که راهمون باید متناسب با مشکلمون باشه نه متناسب با خودمون. همیشه به این فکر می کنیم که من بیشتر از این نمی تونم و اگه این نشه پس هیچ راه دیگه ای هم نمیشه.

بزار فکر کنیم که ما هیچ راهی بلد نیستیم پس چه جوری باید مشکلمون رو حل کنیم...

شناخت هر چه بهتر مشکل اولین قدمه و شناخت منشاء مشکل هدف ماست.

وقتی ما بدونیم یه مشکل از چی سرجشمه میگیره و به چه شکل بروز میکنه می تونیم بهترین راه ممکن برای حلش رو هم پیدا کنیم.

ولی باز هم یه مشکل هست که اونو نادیده گرفتیم و اون اینه که آیا ما واقعا می خواهیم با این مشکل روبرو بشیم ؟؟!

روبرو شدن با مشکلات یکی از بزرگترین مشکلات ماست و بد تر از اون فرار از مشکلاته!!!

همیشه یه راهی هست چه برای منه ضغیف چه برای تویه قوی فقط باید به خودمون نگاه کنیم به چیزهایی که تو وجودمون هست به توانایی های منحصر به فردمون تا بتونیم به اونچه که می خواهیم برسیم.

ولی مشکل اصلی دقیقا همین جاست که ما هیچ وقت تو مشکلات به سراغ حودمون نمیریم و همیشه به دنبال سرچشم ی مشکلات در جایی خارج از وجودمون می گردیم.

پس بهتره با هم به درون خود بریم تا با حقیقت خودمون روبرو بشیم و بتونیم بر مشکلاتمون پیروز بشیم ...

به امید موفقیت...

پایان